Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΑ




Ο ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ
ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ


     «Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών».


Το πρωϊ  της εορτής ημέρα Τρίτη 15 Αυγούστου 2017 τελέσθηκε ο   Ορθρος και  εν συνεχεία η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία,  από τον εφημέριο του Ιερού Ναού  Πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο  Φιλιππάκη. Περί το τέλος της Ιεράς Θείας Λειτουργίας προσήλθε για να προσφέρει την βοήθειά  του ο π. Κήρυκας Φαράκλας.
Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας  οι ιερείς κρατώντας στα χέρια τους το ιερόν Ευαγγέλιο και την  θαυματουργό εικόνα της Παναγίας  μας,  ψάλλοντας τα Μεγαλυνάρια την μετέφεραν στον αύλειο χώρο του Ναού μας προς ασπασμό και αγιασμό της ψυχής όλων μας ενώ οι καμπάνες ηχούσαν χαρμόσυνα.


«Αλλαλα τα χείλη των ασεβών,
των μη προσκυνούντων την εικόνα  σου την σεπτήν,
την ιστοριθείσαν υπό του Αποστόλου Λουκά
ιερωτάτου την Οδηγήτριαν».


«Χαίρε Μητροπάρθενε και σεμνή,
χαίρε η χαρά μας και του κόσμου αναψυχή,
χαίρε των πασχόντων πιστών η σωτηρία,
Οδηγήτρια χαίρε, του κόσμου στήριγμα».

«Της Οδηγητρίας τη θαυμαστή
και σεπτή εικόνι καταφύγωμεν οι πιστοί,
 ίνα λυτρωθώμεν κινδύνων και βασάνων
και θείας πληρωθώμεν αγαλλιάσεως».

«Ηκουσας Παρθένε εν Βηθλεέμ
 ύμνον των Αγγέλων και Ποιμένων μακαρισμόν
 νυν εν Λατομίω των Ορθοδόξων αίνον 
ους άγεις προς τον Πλάστην ως Οδηγήτρια».

Πλήθος ευλαβών προσκυνητών τίμησαν την ενορία μας και συμπροσευχήθηκαν με πίστη και ευλάβεια στην Παναγία.
Η παράδοση των Λατομούσων εδώ και πολλά χρόνια συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, με την μεγάλη ποσότητα των βασιλικών (30) στον αριθμό εφέτος, να φέρνουν ως τάμα στην Παναγία μας που και το ύψος τους να φτάνει τα 2 μ., τραβούσε το ενδιαφέρον των προσκυνητών. Πουθενά δεν υπάρχουν τόσο μεγάλοι και φουντωτοί βασιλικοί, μονολογούν οι επισκέπτες. 

     Γεμάτος  χαρά και ικανοποίηση ο εφημέριος του Ιερού Ναού  πατήρ Βασίλειος, αφού οι κόποι του και οι προσπάθειες που καταβάλλει πολλές ημέρες πριν  δεν είναι λίγες.  Όλα τα είχε προβλέψει και προγραμματίσει, ακούραστος, μεθοδικός,  και αβάρετος  τακτοποιούσε  τα πάντα με λεπτομέρεια. Ωρες ολόκληρες αφιέρωνε μέσα και έξω του Ναού. Διοργάνωση χρειάζεται και θέληση, έτσι  λέει σε όλους  που τον βοηθούν και πάντα  ευχαριστεί  δημόσια και όχι μόνο.
Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά και η Παναγία να μας σκεπάζει και να μας βοηθά.
Ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό.






























Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

H Θεομητορική εορτή της Χριστιανοσύνης.



Ο ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ
 ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ
ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Τις ημέρες αυτές του Δεκαπενταυγούστου, οι Εκκλησίες μας, γεμίζουν από ανθρώπους κάθε ηλικίας που προσέρχονται ευλαβικά ώστε να ψάλλουν τους ωραίους ποιητικούς παρακλητικούς κανόνες, να θέσουν σαν ευωδιαστό λουλούδι το δάκρυ και την προσευχή τους, στην Εικόνα της Μεγάλης Κυράς. Ο δεκαπενταύγουστος στην Ελλάδα, είναι μια περίοδος που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά στον ουρανό, μιας και ένα κομμάτι του ουρανού, το κατέκτησε το ανθρώπινο γένος, στο πρόσωπο της Παναγιάς! 

Βλέπεις πρόσωπα κάθε ηλικίας να ψελλίζουν λόγια, που για αιώνες ακούγονται στις Εκκλησίες αυτές τις ημέρες! Αριστουργήματα πραγματικά, γεμάτα από ανθρώπινα συναισθήματα, ευχαριστιακής δοξολογίας σε Εκείνην, που με συμπάθεια προς το ανθρώπινο γένος, κρατά όλον τον κόσμο στην μεγάλη Της αγκαλιά, μέσα στην οποίαν χώρεσε Ο Αχώρητος……... 

 Στην Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία ο εορτασμός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου περιλαμβάνει κατά πρώτο λόγο το θάνατο και την ταφή της Παναγίας και κατά δεύτερο την ανάσταση και τη μετάστασή της  στους ουρανούς.





Η  ΙΕΡΑ  ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΛΑΤΟΜΙΤΙΣΣΗΣ

 

Στην ενορία μας την Παναγία Λατομίτισσα εορτάστηκε η μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με την πρέπουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα.
Τα προεόρτια της Θεοτόκου (παραμονή) Δευτέρα 14 Αυγούστου 2017, στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό έψαλλε η χορωδία της  Βυζαντινής Μουσικής του Κουκουναρείου Πνευματικού Κέντρου της ενορίας μας υπό την διεύθυνση του Χοράρχη κ. Θεόδωρου Κουτσούδη.

Ο εφημέριος του Ι. Ναού Πρωτοπρεσβύτερος  π. Βασίλειος Φιλιππάκης μαζί με τους ιερείς τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Τσιμούνη, τον π. Μιχαήλ Μανώλη τέλεσαν τον Πανηγυρικό Εσπερινό με κατάνυξη και ευλάβεια.
Ο π. Ιωάννης Τσιμούνης με λόγια συγκινητικά αναφέρθηκε στην ομιλία του για την Παναγία μας και για την μετάστασή της στους Ουρανούς.
Οι ιερείς μετά την αρτοκλασία έψαλλαν τα εγκώμια  της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Πλήθος κόσμου προσήλθε να προσκυνήσει την  θαυματουργή εικόνα της Κοιμήσεως.
















Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Τρίτη 15 Αυγούστου 2017


ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Ἀριθμός 32

Κυριακή 13 Αὐγούστου 2017
Ι΄  ΜΑΤΘΑΙΟΥ
( Α΄ Κορ. δ΄ 9-16 )
Τό  σημερινό ἀποστολικόν ἀνάγνωσμα, ἀδελφοί μου, εἶναι ἕνα τμῆμα ἀπό τήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολήν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Σ’ αὐτό ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μέ εἰλικρίνεια καί ἁπλότητα σημειώνει τά παθήματα, τούς ἐξευτελισμούς, τίς περιπέτειες, τίς ἀντιδράσεις πού συνήντησαν καί ὑπέστησαν οἱ Ἀπόστολοι καί ἰδιαιτέρως ὁ ἴδιος, στήν προσπάθειάν τους νά φωτίσουν τόν κόσμον, νά διδάξουν τόν ἕνα καί ἀληθινόν Θεόν, τόν «Ἰησοῦν Χριστόν καί τοῦτον Ἐσταυρωμένον», νά κηρύξουν «τό εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει». Καί, ὡς πνευματικός πατέρας τῶν Κορινθίων, τούς παρακαλεῖ νά τόν μιμηθοῦν, νά ἀντιγράψουν τό παράδειγμά του. Τοῦτο, βεβαίως, δέν σημαίνει ὅτι προβάλλει τόν ἑαυτόν του, ὄχι. Νιώθοντας τό βάρος τῆς εὐθύνης πού ἔχει γιά τά πνευματικά του παιδιά, πονάει γι’αὐτά καί ἐνδιαφέρεται γιά τήν πνευματικήν τους πρόοδον.
Ὅμως, ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ὁ λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι διαχρονικός, ἄρα καί ὁ λόγος, ἡ προτροπή καί ἡ παράκλησις τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ἀπευθύνεται στούς χριστιανούς τῆς κάθε ἐποχῆς, ἑπομένως καί σέ μᾶς. Καλεῖ καί ἐμᾶς νά τόν μιμηθοῦμε. Σέ τί;
Πρῶτον. Ὅπως προείπαμε, οἱ Ἀπόστολοι, προκειμένου νά διαδώσουν τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου, τό μήνυμα τῆς σωτηρίας στούς ἀνθρώπους, ὑπέμειναν πολλές ταλαιπωρίες. Ὡς ἄνθρωποι ἔνιωσαν τήν πεῖνα, τήν δίψα, τόν κόπον. Ὁ ἴδιος σημειώνει στό κείμενο πού ἀνεγνώσαμε: «Ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καί πεινῶμεν καί διψῶμεν καί γυμνητεύομεν καί κολαφιζόμεθα καί ἀστατοῦμεν καί κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσίν». Καί ὅμως, χάριν τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου, ὑπέμειναν κάθε δοκιμασίαν καί περιπέτειαν. Ἐθυσίασαν τούς ἑαυτούς των μέ ἀπώτερον σκοπόν νά φωτισθοῦν οἱ ψυχές τῶν ἀνθρώπων πού ζοῦσαν «ἐν σκότει καί σκιᾷ θανάτου». Νά γνωρίσουν τόν Χριστόν στούς ἀνθρώπους καί αὐτοί νά Τόν ἀποδεχθοῦν ὡς τόν Σωτῆρα καί Λυτρωτήν, ἀλλά καί ὡς ὁδηγόν καί κυβερνήτην τοῦ σκάφους τῆς ζωῆς των.
Ἆρά γε, ἐμεῖς πόσες καί ποιές θυσίες κάνομε, προκειμένου νά μιλήσωμε στούς συνανθρώπους μας γιά τόν Χριστόν, νά τούς στηρίξωμε στήν δοκιμασίαν πού ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά περάσουν, πόσον χρόνον γιά προσευχήν ἀφιερώνομε ὄχι γιά μᾶς καί τήν οἰκογένειάν μας, ἀλλά γιά «τούς ἐλαχίστους» ἀδελφούς μας, τούς ἀρρώστους, τούς πονεμένους, τούς πενθοῦντας, τούς γέροντας καί τίς γιαγιάδες πού ποθοῦν νά δοῦν ἕναν ἄνθρωπον νά τούς συντροφεύσῃ λίγο καί νά τούς πῇ ἕνα λόγον Χριστοῦ;
Δεύτερον. Οἱ Ἀπόστολοι ὄχι ἁπλῶς ὑπέστησαν τήν ὅλην ταλαιπωρίαν καί τίς διάφορες περιπέτειες, κατά τήν διάρκειαν τοῦ ἀποστολικοῦ ἔργου, ἀλλά τίς ἀντιμετώπισαν μέ ὑπομονήν καί ἀνοχήν. Γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν». Μᾶς ὑβρίζουν οἱ ἄλλοι, λέγει, καί ἐμεῖς τούς εὐλογοῦμε. Μᾶς διώκουν, καί ἐμεῖς δείχνομε ἀνοχήν καί ὑπομονήν. Μᾶς βλασφημοῦν, καί ἐμεῖς τούς ἀπευθύνομε λόγια καλωσύνης.
Θαυμάζει κανείς τήν μεγάλην καρδιά τους, τόν πλοῦτον τῶν ἀρετῶν πού εἶχαν μέσα τους, ἤ μᾶλλον, ὅτι εἶχαν ἐνθρονίσει μέσα τους τόν Χριστόν. Πόσην χάριν Θεοῦ πρέπει νά ἔχῃς μέσα σου, ὥστε νά σέ ὑβρίζουν, νά σέ διώκουν, νά σέ  συκοφαντοῦν, νά σέ βλασφημοῦν, καί ἐσύ νά τά ὑπομένῃς ὅλα αὐτά, χωρίς νά ἀνταποδίδῃς τά ἴσα, χωρίς νά ἐκδικῆσαι τόν ὑβριστήν σου; Αὐτό σημαίνει νά εἶσαι ἀνώτερος ἄνθρωπος, νά εἶσαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ.
Ἐμεῖς μποροῦμε νά δείχνωμε ἀνοχήν καί ὑπομονήν σ’αὐτούς πού μᾶς συκοφαντοῦν, μᾶς κατηγοροῦν, μᾶς κακολογοῦν, μποροῦμε νά προσευχώμεθα γι’αὐτούς καί νά παρακαλοῦμε τόν Θεόν νά τούς εὐλογῇ; Δύσκολον ναί, ὅμως ὄχι καί ἀκατόρθωτον,αὐτό σημαίνει χριστιανική συμπεριφορά.
Καί τρίτον. Οἱ Ἀπόστολοι, ἐκτός ἀπό τίς κακουχίες, τίς ταλαιπωρίες, τίς διώξεις, τίς ὕβρεις, εἶχαν νά ἀντιμετωπίσουν καί τήν εἰρωνείαν καί τά σχόλια τοῦ κόσμου. Ἔδειξαν ὑπομονήν καί ἐπιμονήν, συνέχισαν τό ἔργον τους, δέν ἐγκατέλειψαν τόν ἀγῶνα τους, δέν ὑπελόγισαν τά σχόλια τοῦ κόσμου. Ἤξεραν ὅτι ἡ χριστιανική πίστις ἀξίζει ὅσον τίποτα ἄλλο, ὅτι εἶναι θησαυρός ἀνεκτίμητος, αὐτόν ἐκράτησαν, αὐτόν ἐφύλαξαν, αὐτόν ἄφησαν ὡς παρακαταθήκην στά πνευματικά τους παιδιά, σέ ὅσους ἐφώτισαν μέ τό φῶς τῆς θείας διδασκαλίας.
Ἐμεῖς, πῶς ἀντιμετωπίζομε τήν εἰρωνείαν τοῦ κόσμου, ὅταν πηγαίνομε στήν ἐκκλησίαν, ἐξομολογούμεθα, νηστεύομε, μεταλαμβάνομεν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, ἀσκούμεθα γενικῶς στόν πνευματικόν ἀγῶνα; Ἄς μήν ἐπηρεαζώμεθα ἀπό ἐκείνους πού θά μᾶς χαρακτηρίσουν καθυστερημένους, ὀπισθοδρομικούς καί τί ἄλλο. Ἄς μένωμε σταθεροί στήν πίστιν μας καί ἄς ζοῦμε « βίον τέλειον, κατά τό Εὐαγγέλιον».
Ἀδελφοί μου!
Ἄς κατακλείσωμεν τόν λόγον μας, τό κήρυγμά μας, σήμερα, μέ μίαν εὐχήν, ἀφοῦ θυμηθοῦμε ὅτι ἐν ὄψει τῶν Χριστουγέννων εὐχόμεθα Καλά Χριστούγεννα, καί ἐν ὄψει τοῦ Πάσχα εὐχόμεθα Καλό Πάσχα. Σήμερα, λοιπόν, καθώς μᾶς χωρίζουν μόλις δύο ἡμέρες ἀπό τό Πάσχα τοῦ Καλοκαιριοῦ, τήν ἑορτήν τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, νά εὐχηθοῦμε, ἀπό καρδίας, πρός ὅλους  ΚΑΛΗ΄ ΠΑΝΑΓΙΑ΄. ΑΜΗΝ.
Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Σας γνωρίζουμε ότι την Πέμπτη 10η Αυγούστου 2017 και ώρα 7.00 μ.μ. ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος θα τελέση την Ι. Παράκλησιν  της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό  μας Ναό Παναγίας Λατομιτίσσης πόλεως Χίου.

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Ἀριθμός 31
Κυριακή 6 Αὐγούστου 2017
ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
Μερικά ἀπό τά θαύματα, τά ὁποῖα ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς Χριστός, καθ’ ὅλην την ἐπίγειον ζωήν Του, διασώζονται, ἀδελφοί μου, ἀπό τούς ἱερούς Εὐαγγελιστάς. Σχεδόν ὅλα ἀπέβλεπαν εἰς τήν εὐεργεσίαν τῶν ἀνθρώπων -ἦσαν ἐκδήλωσις τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ πρός τόν ἄνθρωπον-, ἀλλά καί εἰς τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ Πατρός. Δύο μόνον θαύματα δέν ἀναφέρονται εἰς τόν ἄνθρωπον, ἀλλά εἰς τόν Ἴδιον τόν Ἰησοῦν Χριστόν: Ἡ Μεταμόρφωσις καί ἡ Ἀνάστασίς Του.
Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ εἶναι μία ἀπό τίς μεγαλύτερες Δεσποτικές ἑορτές. Ποιά, ὅμως, «ἡ αἰτία» αὐτῆς τῆς ἑορτῆς, ὅπως χαρακτηριστικά σημειώνει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης; Ἄς τήν δοῦμε.
Ὁ Χριστός πολλές φορές εἶχε μιλήσει  στούς μαθητάς Του γιά τούς κινδύνους, τίς διώξεις, τά πάθη καί τόν σταυρικόν θάνατον πού θά ὑπέμενε ὁ Ἴδιος, ἀλλά καί γιά τίς θλίψεις καί τίς δοκιμασίες πού θά γεύεται κάθε ἕνας ὁ ὁποῖος θά Τόν ἀκολουθῇ, γιά τόν σταυρόν πού σηκώνει ὁ καθένας στήν ζωήν του. Δοκιμασίες πρόσκαιρες καί προσωρινές, οἱ ὁποῖες διαρκοῦν ὅσον ἡ παροῦσα ζωή μας. Ἐτόνιζε, ὅμως, καί τά ἀγαθά, τά ὁποῖα θά ἀπολαύσουν κατά τήν μέλλουσαν ζωήν, ὅσοι Τόν ἀκολουθοῦν πιστά. Θέλοντας, λοιπόν, νά τούς δώσῃ μία πρόγευσιν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν καί τῆς μακαριότητος τῆς μελλούσης καί αἰωνίου ζωῆς «μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν», δηλαδή ἔλαμψε τό πρόσωπον Αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τά δέ ἱμάτια Αὐτοῦ ἔγιναν λευκά ὡς τό φῶς, καί ἐφάνη εἰς αὐτούς, τούς μαθητάς Του, ὁ Μωυσῆς καί ὁ Ἠλίας συνομιλοῦντες μέ τόν Χριστόν. Παρέλαβε δέ τρεῖς μόνον Ἀποστόλους, ὡς προκρίτους, τόν Πέτρον (ἠγάπα πολύ τόν Χριστόν), τόν Ἰωάννην (ἠγαπᾶτο ἀπό τόν Χριστόν πολύ) καί τόν Ἰάκωβον (ἐπειδή ἠδύνατο νά πιῇ τό ποτήριον τοῦ θανάτου, τό ὁποῖον ἔπιεν ὁ Κύριος). Ἔφερε δέ εἰς τό μέσον τόν Μωυσῆν καί τόν Ἠλίαν, γιά νά διορθώσῃ τίς σφαλερές ὑποψίες τίς ὁποῖες εἶχαν πολλοί, ὅτι ἦτο ὁ Ἠλίας ἤ κάποιος ἐκ τῶν προφητῶν. Ἐνώπιον ὅλων αὐτῶν ἐφανέρωσεν μέρος τῆς δόξης Του, τῆς θεότητός Του, ὅσον ἠδύνατο νά δοῦν οἱ ἄνθρωποι. Διότι, στήν πληρότητά της, οὐδείς μπορεῖ νά δῇ τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ.
Ὡς πρός τόν χρόνον κατά τόν ὁποῖον ἔλαβε χώραν τό γεγονός τῆς Μεταμορφώσεως, θά πρέπῃ νά ποῦμε ὅτι ἔγινε 40 ἡμέρες πρό τοῦ Πάθους τοῦ Κυρίου. Ὅμως οἱ θειότατοι Πατέρες ὥρισαν νά ἑορτάζεται τοῦτο τό γεγονός ὄχι 40 ἡμέρες πρό τῆς Σταυρώσεως, διότι εἶναι πένθιμος αὐτή ἡ περίοδος, ἀλλά 40 ἡμέρες πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἡμέρα πού ἐπέχει τά ἴσα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς.
Ὅμως, τό γεγονός τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Χριστοῦ δέν ἔγινε γιά νά στηρίξῃ μόνον τούς μαθητάς Του, πρό τοῦ Πάθους Του, ἀλλά γιά νά στηρίξῃ καί διδάξῃ καί ἐμᾶς, ἀφοῦ καί ἐμεῖς δοκιμαζόμεθα, ὅπως ἐπιτρέπει ὁ Θεός γιά τόν καθένα μας.  Νά μᾶς στηρίξῃ στήν πίστιν μας στόν Ἕνα καί ἀληθινόν Θεόν. Νά μᾶς στηρίξῃ, ἀλλά και νά μᾶς διδάξῃ. Τί; Ὅτι χρέος μας εἶναι νά μεταμορφούμεθα. Μεταμόρφωσις σημαίνει ἐναρμόνισις τῆς ζωῆς μας πρός τόν Νόμον καί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Σημαίνει περιορισμός καί ἐξάλειψις τῶν παθῶν, τῶν ἀδυναμιῶν, τῶν στιγμάτων καί κηλίδων πού ἔχομε καί φωλιάζουν μέσα στήν ψυχήν μας. Δυστυχῶς, ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ὁδηγεῖται ὄχι στήν ψυχικήν του μεταμόρφωσιν, ἀλλά στήν παραμόρφωσιν, ἐξωτερικήν καί ἐσωτερικήν. Ἐξωτερική μπορεῖ νά νοηθῇ ἡ κάθε ἀσχημία στήν ἐξωτερικήν ἐμφάνισιν, ὅπως σκουλαρίκια στή μύτη, στά χείλη καί ποῦ ἀλλοῦ, γυμνότης, τατουάζ κ.λπ., πού ἀμαυρώνουν τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ τό πρόσωπον εἶναι μία εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Ἐσωτερική δέ, εἶναι ἡ διάπραξις τῆς ἁμαρτίας, ἡ ὁποία σπιλώνει, λερώνει τήν ψυχήν μας. Ὡραία εἶναι ἡ προτροπή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «Μή συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλά μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός ὑμῶν εἰς τό δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ τό ἀγαθόν καί εὐάρεστον καί τέλειον».
Ἀδελφοί μου!
Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Χριστοῦ ὡς ἀνάβασις εἰς τό ὄρος Θαβώρ, πρέπει νά σημάνῃ καί τήν δική μας μεταμόρφωσιν, τήν δική μας ἀνάβασιν εἰς ὕψος ἀρετῆς καί ἠθικῆς τελειότητος. Τόν δρόμον τόν ἔχει χαράξει ὁ Χριστός. Ἄς τόν ἀκολουθήσωμε,  βέβαιοι ὄντες, ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ μακαριότης καί ἅπασα ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ. ΑΜΗΝ.   Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Χίου